Przeprowadzenie – druga faza Assessment Center

Subiektywne spojrzenie na charakter pracy asesora

Przeprowadzenie Assessment Center można rozważać z kliku perspektyw: logistycznej, badawczej, psychologicznej. Ja pozwolę sobie jednak na absolutnie subiektywny wybór kilku wątków. Łączy je to, że dla mnie osobiście –  jako asesora oraz koordynatora sesji AC – są wyzwaniem. Dlatego wyróżnię je szczególną atencją. Obserwować, ale nie oceniać Bodaj najbardziej kluczowe podczas trwania  sesji Assessment Center jest to, aby […]

SwimmingStarts

Przeprowadzenie Assessment Center można rozważać z kliku perspektyw: logistycznej, badawczej, psychologicznej. Ja pozwolę sobie jednak na absolutnie subiektywny wybór kilku wątków. Łączy je to, że dla mnie osobiście –  jako asesora oraz koordynatora sesji AC – są wyzwaniem. Dlatego wyróżnię je szczególną atencją.

Obserwować, ale nie oceniać

Bodaj najbardziej kluczowe podczas trwania  sesji Assessment Center jest to, aby skupić się na patrzeniu, słuchaniu. Czasem trudno asesorom jest powstrzymać się od komentarza (werbalnego lub pozawerbalnego). Musimy jednak pamiętać, że rolą asesora jest być neutralnym. W przeciwnym razie stajemy się zmienną zakłócającą. Albo, dla ceniących piękniejszą polszczyznę – wpływamy na wyniki sesji.

Oddzielać fakty od opinii

Umiejętność obserwowania to także (a może i przede wszystkim) umiejętność oddzielania faktów od opinii. Dla przykładu, faktem jest napisanie w notatkach: „Uczestnik powiedział: To rozwiązanie nie gwarantuje nam sukcesu”, opinią zaś: „Uczestnik był negatywnie nastawiony”. Bardzo ważne jest jednak także to, aby asesor całą swoją koncentrację wykorzystał na wychwycenie kontekstu wypowiedzi uczestnika, widział całą sytuację, zwrócił uwagę na wypowiadane przez uczestnika słowa, wykonywane gesty, mimikę.

sędzia assessment center

Notatki doskonałe

Robienie notatek podczas Assessment Center jest tylko pozornie łatwe. Tymczasem asesor musi jednocześnie obserwować i pisać. Często też jest tak, że obserwuje więcej niż jedną osobę. Rekomenduję jednak, aby obserwować maksymalnie trzy osoby, a optymalnie – dwie. Bardzo dobrą praktyką jest również obserwacja krzyżowa – czyli ten sam uczestnik obserwowany jest przez dwóch różnych asesorów i każdy asesor obserwuje dwóch różnych uczestników. Dzięki temu zyskujemy dodatkowe zabezpieczenie obiektywności i większą pewność, że podczas obserwacji nie została uroniona ani sekunda.

Pułapki percepcji; pułapki oceny

To co widzimy jest zniekształcane nie tylko przez nasze możliwości postrzegania, ale także przez nasz umysł… Podczas sesji AC trzeba szczególnie uważać na:

  1. Efekt kontrastu – czyli porównywanie uczestników między sobą – co jest wbrew metodologii Assessment Center, ponieważ każdy uczestnik powinien być niezależnie porównywany z profilem idealnym.
  2. Pierwsze wrażenie – oraz podporządkowanie pierwszemu wrażeniu dalszych spostrzeżeń.
  3.  Efekt świeżości – czyli szczególna uwaga i waga przyłożona przez asesora do „końcówki” sesji.
  4. Nastrój – chodzi o nastawienie, stan wewnętrzny asesora – którego wpływ na to, co jest obserwowane jest chyba oczywisty. Stąd ważne jest, aby asesor przychodził na sesję z „czystym umysłem”.
  5. Sympatia/”lubienie” – nazywam to efektem „Mój Uczestnik” – a chodzi o sytuację, kiedy asesor staje się adwokatem swoich „ulubionych” uczestników i przez to „tendencyjnie” patrzy na nich w czasie sesji.

 

Gymnast Disappointed with Low Scores

Pokonać znużenie

Asesor musi być osobą, która dobrze odnajduje się w pracy statycznej, wymagającej koncentracji. Kiedyś czytałam doskonałą publikację mówiącą o objawach ADHD w obszarze uwagi. I w zasadzie te objawy tworzą całkiem dobrą listę tego, co jest dyskwalifikujące w pracy asesora:

  • Zmniejszona pojemność/zakres uwagi – asesor nie potrafi zarejestrować (spostrzec i zapamiętać) wszystkich istotnych elementów AC, „nie ogarnia go swoją uwagą”.
  • Mniejsza trwałość uwagi/zwiększona męczliwość – koncentruje się tylko na krótko na jednym elemencie i bardzo szybko potrzebuje „nowych stymulacji”.
  • Wzmożona albo obniżona przerzutność uwagi – asesor albo często zmienia obserwowany element, albo wręcz przeciwnie – nie potrafi przenieść uwagi na nowy aspekt.
  • Podwyższona podatność na dystraktory – asesor ma trudność w obserwacyjnym „odizolowaniu” nadzorowanej przez siebie osoby od reszty grupy.
  • Obniżona podzielność uwagi – nie potrafi w razie potrzeby obserwować „swojego” uczestnika wraz z szerszym kontekstem sytuacyjnym (przez co w obserwacjach traci bardzo ważne elementy, a wystawiona ocena będzie bardzo nietrafna).

 

sędzia assessment center

Zainteresował cię temat Assessment Center? Koniecznie przeczytaj, jak wygląda jej pierwsza faza: Przygotowanie.