Perfekcyjny pan menedżer?

Jak ważne dla wizerunku szefa są jego wady

Według badań amerykańskich najbardziej pożądanymi u szefów cechami są: uczciwość, dalekowzroczność, sprawiedliwość, inteligencja, bycie inspirującym i kompetentnym. Podziwiany przełożony jest pomocny i warty zaufania,  ale i odważny i mówiący wprost. A jaki być nie powinien idealny menedżer? Idealny właśnie!  Nikt nie chce mieć doskonałego szefa „Mylić się jest rzeczą ludzką”, a błędy i słabości pokazują, że szef […]

Juggling-responsibilities

Według badań amerykańskich najbardziej pożądanymi u szefów cechami są: uczciwość, dalekowzroczność, sprawiedliwość, inteligencja, bycie inspirującym i kompetentnym. Podziwiany przełożony jest pomocny i warty zaufania,  ale i odważny i mówiący wprost. A jaki być nie powinien idealny menedżer? Idealny właśnie!

 Nikt nie chce mieć doskonałego szefa

„Mylić się jest rzeczą ludzką”, a błędy i słabości pokazują, że szef potrzebuje wsparcia swoich pracowników. Kto dba o wizerunek nieomylnego, zostanie pozostawiony sam sobie. Ponieważ doskonałość nie potrzebuje pomocy, działa wręcz odstraszająco, dystansując pracowników od perfekcyjnego szefa. Co ważniejsze, perfekcyjność nie jest wiarygodna i od razu rodzi podejrzenia o arogancję, próżność, wywyższanie się i dążenie do władzy. Dlatego tak ważne jest okazywanie słabości.

perfekcyjny szef3

Do jakich słabości może przyznać się szef?

Na przykład w poniedziałkowy poranek może przyznać się do drażliwości, jednocześnie przepraszając za to współpracowników. Może po bardzo dobrze przeprowadzonej prezentacji przyznać się do onieśmielenia przed mówieniem do dużej publiczności. Pokazanie ludzkiej twarzy zbliża menedżera do swoich podwładnych, sprawia, że zaczną zauważać w nim pierwiastek samych siebie, nie do końca doskonałych przecież.

O wadach – ostrożnie!

Wspominając o swoich wadach warto zachować ostrożność i zdrowy rozsądek. Byłoby wręcz niewskazane, gdyby kierownik przyznawał się do poważnych błędów, które mogłyby podkopać jego pozycję i autorytet. Należy więc mówić tylko o takich słabościach, które nie szkodzą kompetencjom szefa i odwracają uwagę od prawdziwych wad. Jednocześnie należy chwalić pracowników za cechy, których samemu nie posiada się w wystarczającym stopniu. To może się wydawać trywialne, ale takie posunięcia świetnie łączą ludzi.

perfekcyjny szef

Ważne jest przy tym, by unikać bardzo popularnej strategii sprzedawania swoich zalet jako wad: „Jestem bardzo niecierpliwy i nie mogę doczekać się nowych zadań i rezultatów mojej pracy.” Takie stwierdzenia podkopują wiarygodność menedżera i zaufanie pracowników do niego.

Skuteczny kierownik rozwija także swoją intuicję

Wie, kiedy i gdzie może przyznać się do swoich błędów. Potrafi interpretować sygnały niewerbalne i odczytywać nastroje. To daje mu dodatkowe źródło informacji o tym, co dzieje się w zespole. Dobry szef wyczuwa atmosferę pracy i antycypuje możliwe problemy – dzięki temu wie o wiele więcej, niż mu powiedziano. Przy ważnych i skomplikowanych decyzjach nie opiera się jednak jedynie na swoich wrażeniach, lecz sprawdza ich wiarygodność, pyta o radę i jest gotowy zakwestionować to, co rozpoznał.

—–

* Źródło: J. Kouzes, B. Posner, Wiarygodność. Dlaczego przywódcy ją zdobywają i tracą? Dlaczego żądają jej ludzie?, Skierniewice 1995