Jak budować autorytet wśród podwładnych?

Satysfakcja i radość po otrzymaniu awansu na kierownicze stanowisko mogą zostać zmącone przez dawkę stresu wynikającego z obawy przed nowymi obowiązkami, wśród nich – zarządzanie zespołem. Podobnie może stać się, gdy wchodzimy jako zarządzający do zupełnie nowego zespołu: ludzi, którzy znają się i pracują razem od lat. Aby nowe zależności czy praca stały się źródłem satysfakcji […]

autorytet6

Satysfakcja i radość po otrzymaniu awansu na kierownicze stanowisko mogą zostać zmącone przez dawkę stresu wynikającego z obawy przed nowymi obowiązkami, wśród nich - zarządzanie zespołem. Podobnie może stać się, gdy wchodzimy jako zarządzający do zupełnie nowego zespołu: ludzi, którzy znają się i pracują razem od lat. Aby nowe zależności czy praca stały się źródłem satysfakcji (nie frustracji), warto zastanowić się nad zbudowaniem odpowiedniej relacji z podwładnymi. Relacji opartej na autorytecie.

Na czym polega tworzenie i utrzymywanie tego typu więzi między menedżerem a pracownikami?

Skuteczne kierowanie opiera się oczywiście na autorytecie formalnym, który wynika z faktu zajmowania określonego stanowiska w hierarchii organizacji. Druga strona medalu to autorytet nieformalny, czyli: profesjonalizm zawodowy, a więc wiedza i umiejętności w połączeniu z osobowością i określonymi zachowaniami. Równoczesne wystąpienie tych trzech elementów niezbędne jest do zaistnienia autorytetu nieformalnego.

Chain reaction dominoe que with hand isolated on white

Autorytet rzeczywisty

Rzeczywisty wpływ przełożonego na pracownika wynika z jego wiedzy, umiejętności współżycia z ludźmi, uzdolnień, walorów moralnych i innych zalet charakteru i umysłu. Osoba ciesząca się autorytetem rzeczywistym to “kierownik idealny”, za którym podwładni nie podążają ze względu na obowiązek, lecz z podziwu dla jego wiedzy, umiejętności i poprzez zaufanie, jakim go darzą.

Kiedy zaczyna się budowanie autorytetu rzeczywistego? Proces ten rozpoczyna się w chwili objęcia stanowiska zwierzchnika: duże znaczenie ma już sposób, w jaki pracownik zostaje wprowadzony na stanowisko. Równie istotne są wzajemne relacje i kontakty między pracownikami oraz takie faktory, jak wysokość zarobków i rzeczywisty zakres kompetencji posiadanych przez zarządzającego.

Profesjonalizm zawodowy (wiedza i umiejętności)

Wiedza i umiejętności to niezwykle istotne składniki autorytetu nieformalnego, ponieważ dzięki nim tworzy się podstawa zaufania pracowników. Pokazywanie sukcesów i doświadczenia przez menedżera sprawia, że pracownicy przyjmują zależność od niego jako źródło osobistego rozwoju. Sukces jako wynik pracy przełożonego jest bardzo ważny – potwierdza jego talenty i wiedzę,  oraz uprawomocnia ich władzę formalną. Ważne, aby nie przesadzać z lodowato sztywną demonstracją wiedzy, warto czasem być nieco mniej idealnym lub sprawiać wrażenie „lekko nieprzygotowanego” np. do prelekcji, to zbliża do zespołu, tworzy wrażenie wspólnoty.

business meeting conference journalism microphones

Umiejętność komunikowania się

Dobry menedżer dostrzega ogromną wagę umiejętności komunikowania się, chce i umie inicjować i podtrzymywać kontakty z podwładnymi. Pamięta o podstawach procesu komunikacji, jak koncentracja uwagi na rozmówcy, wyrażonej poprzez aktywne słuchanie, utrzymywanie kontaktu wzrokowego z rozmówcą oraz gesty świadczące o uwadze i zrozumieniu. Dzięki umiejętnemu zadawaniu pytań menedżer będzie wymieniać informacje, a także przekazywać je, dbając o korzystną atmosferę podczas spotkania. Stworzenie odpowiednich warunków dla komunikacji między przełożonym a podwładnymi umożliwia pojawienie się wiarygodnej relacji opartej na partnerstwie, zaufaniu, akceptacji i cierpliwości. Obie strony podchodzą do siebie bez uprzedzeń, z otwartością na wszelkie poglądy, zainteresowaniem dla opinii i szczegółów.

Niebagatelne znaczenie ma również sposób mówienia. Jak pokazują badania, lepszy w budowaniu autorytetu jest głos niski. Niższe tony kojarzone są nie tylko z dominacją, ale i przywództwem, podczas gdy wysokie rejestry przywodzą na myśl niestabilność i panikę. Podobnie rzecz się ma z szybkością mówienia. Zdecydowanie bardziej trafiają do nas spokojnie, rozważnie wypowiadane słowa. Oczywiście nie chodzi o usilne modyfikowanie głosu i sposobu mówienia (nikt nie chce brzmieć sztucznie), ale o delikatne zwrócenie uwagi na ton i prędkość mowy podczas istotnych przemówień do podwładnych.

autorytet1

Twarda empatia

Kierownicy powinni odznaczać się specyficznym podejściem, które można nazwać twardą empatią. Polega ona na zdolności wczuwania się w sytuację innych, przy jednoczesnej koncentracji na wymogach związanych z realizacją celów firmy. Twarda empatia oznacza równowagę pomiędzy respektowaniem charakterów i oczekiwań podwładnych a celami firmy. Jest łącznikiem między dystansem a bliskością, pomiędzy autorytarnym podejmowaniem decyzji a udziałem w pracy zespołowej. Skuteczny menedżer chce i umie być nauczycielem dla swoich pracowników. Stwarza im możliwości rozwoju zawodowego i pogłębiania wiedzy, daje szanse wykorzystania ich umiejętności, zezwala na popełnianie błędów i wspólnie z podwładnym analizuje porażki. Potrafi określić oczekiwania firmy i jasno sformułować cele, pomaga rozwiązywać pracownikom ich własne problemy, uczy, udzielając słusznych i uczciwych rad.

Prezencja

Niebagatelny wpływ na odbiór menedżera przez podwładnych może mieć również jego prezencja. Jeśli autorytet jest jeszcze „w budowie”, a branża nie należy np. do artystycznej, istotne jest, aby nie razić zbytnią ekstrawagancją, a przekonywać do siebie schludnym, klasycznie eleganckim (gdzie jest to niezbędne) strojem. Znane są eksperymenty naukowe udowadniające na przykład, że w ślady osoby ubranej w garnitur (krawat, teczka), która rusza na czerwonym świetle z tłumu czekającego na przejście przez jezdnię  idzie zdecydowanie więcej osób, niż za tak samo zachowującym się człowiekiem w „normalnym” ubraniu.

autorytet8

Osobowość

Last but not least – dla pracowników osobowość szefa jest ucieleśnieniem celu firmy. Decyduje, czy pracownik będzie się z owym celem identyfikował, a więc czy dostrzeże sens wykonywanych zadań. To od szefa zależy, czy uda mu się odpowiednio komunikować z pracownikiem, zainteresować, zmotywować i zachwycić wspólnym zadaniem. Z drugiej strony to menedżer powinien cały czas pamiętać, że osiągnięcia podwładnych prowadzą do przyszłego sukcesu jego samego.

Więcej o cechach osobowości dobrego menedżera i o tym, czy perfekcyjny „pan kierownik” rzeczywiści buduje autorytet przeczytasz tutaj.